próchnieć


próchnieć
próchnieć {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk IIIa, próchniećeję, próchniećeje, próchniećniał, próchniećnieli {{/stl_8}}– spróchnieć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIIa {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'ulegać rozkładowi organicznemu w próchno, zamieniać się w próchno': {{/stl_7}}{{stl_10}}Powalone przez burzę pnie próchniały na polanie. Deski, kości spróchniały. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'starzeć się, posuwać się w latach': {{/stl_7}}{{stl_10}}Oj, chyba zaczynasz próchnieć. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • próchnieć — ndk III, próchniećeje, próchniećniał, próchniećniały «rozkładać się, zamieniać się, rozsypywać się w próchno» Kości, zęby próchnieją. Drzewa próchniały …   Słownik języka polskiego

  • gnić — ndk Xa, gniję, gnijesz, gnij, gnił «ulegać procesowi rozkładu chemicznego pod wpływem działania bakterii; psuć się, butwieć, próchnieć» Kartofle, owoce, warzywa gniją. Gnijące liście. ◊ Gnijąca rana «rana nie gojąca się, ropiejąca» ◊ pot. Gnić w… …   Słownik języka polskiego

  • murszeć — ndk III, murszećeje, murszećszał 1. «o drewnie, o porożu jelenia: być zaatakowanym przez mursz; próchnieć» Drewno murszeje. 2. biol. «o roślinach torfowych: ulegać procesowi rozkładu w odpowiednich warunkach, prowadzącemu do przemiany struktury… …   Słownik języka polskiego

  • próchnienie — n I rzecz. od próchnieć Próchnienie pni drzew …   Słownik języka polskiego

  • nadgniwać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIIa, nadgniwaća, nadgniwaćają {{/stl 8}}– nadgnić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, nadgniwaćgnije {{/stl 8}}{{stl 7}} ulegać częściowemu gniciu, częściowo psuć się, próchnieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nadgniwają… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • spróchnieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}próchnieć {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień